مىپروريد و به انتظار فرصت ( اربعين ) ها مىنشست ، تا در سال 750 هجرى وقت و موقع را مناسب ديده خروج و قيام كرد و در سايهء رشادت فرزندان و فداكارى مريدان در اندك مدتى قسمت عمدهء مازندران را تحت استيلاى خود درآورده و سلسلهء حكمرانان مرعش را تأسيس نمود . وفات او در سال 871 اتفاق افتاد « 1 » مقبرهء او در آمل معروف به مقبرهء « مير بزرگ » و تاكنون معمور و زيارتگاه است . كمال الدين در عهد پدر حكومت سارى ، و بعد از وفاتش سمت جانشينى او را داشت و در سال 795 به اتفاق برادران به خيال جلوگيرى از سيل هجوم امير تيمور افتاده و پس از شكست و انهزام در قلعهء « ماهانه سر » متحصن و محصور گرديدند و سرانجام بطوريكه در تواريخ مسطور است مجبور به تسليم قلعه شده و سيد كمال الدين را با چند نفر از پسران و برادران به حكم امير تيمور در كشتى نشانده و به ماوراء النهر بردند . كمال الدين در سال 801 در كاشغر وفات يافت ليكن بعدها مريدان خانواده استخوانهاى او را به سارى نقل نموده و دفن كردند « 2 » . پس از مراجعت سادات از ماوراء النهر كه بار ديگر در مازندران استيلا پيدا كردند سيد نصير الدين در سارى ، در دستگاه برادر بزرگ خود ( سيد على ) مىزيسته و معتمد او بود ، و دو دفعه از جانب او به هرات پيش شاهرخ ميرزا پسر امير تيمور رفت . پس از وفات سيد على كه پسرش سيد مرتضى به جاى وى نشست ما بين او و سيد نصير الدين نفاق رويداده و چند فقره با هم زد و خورد كردند ليكن در هر دفعه مغلوبيت و انهزام نصيب سيد نصير الدين بود لذا مشار اليه بالاخره به امير سيد محمد از كيايان گيلان پناه برده و اقامت آنجا را اختيار كرد و در شوال سال 836 وفات نموده و در

--> ( 1 ) سيد ظهير الدين چاپ دارن صفحهء 327 - 415 ( 2 ) سيد ظهير الدين چاپ دارن صفحهء 421 - 446